در آثار سینماییِ مستند که با بهره مندی از چهارچوب و قواعد و ویژگی های داستان و داستان پردازی روایت می شوند و به کنکاش درباره انسان و ارتباط های اجتماعی، انسانی و خانوادگی می پردازند، بازیگران این فیلم ها اغلب، نقش خود و زندگی خویش را جلوی دوربین ایفا می نمایند و چون به جزئیات و فراز و فرود زندگی خود معمولاً واقفند، این نقش خویش، تمام عیار و راحت بازی می کنند.
در مقطعی از زمانِ پس از تولید این فیلم، «آلاله»- که بازی نقش محوریِ زنِ فیلم و بازنمایی شخصیتی با نام خود را بر عهده دارد- چنین گفته است:
«…از روزی که چهل و پنج ساله شدم، هر وقت به سال های سپری شده عمرم نگاه می کنم، متوجه می شوم و می بینم که اتفاقات عجیب و غریب بسیاری بر من و زندگیم گذشته است … در آن سال ها، شاید روزی خیلی احساس خوشبختی کردم ولی فردای آن روز، به یک باره همه چیز و حتی آن احساس خوشبختی را از دست دادم»
این فیلم روایتی مستند و داستان گونه است از زندگی شگرف و پر فراز و نشیب «آلاله» و چالش هایی که این زن طی چهل و پنج سال عمر خود با سختی ها و ناملایمت های روزگار داشته و با آن ها، بس دست و پنجه نرم کرده است … اما وی همچنان امید به آینده دارد…
شایان یادآوری است که مستند- داستانی آلاله که به کارگردانی فرشاد اکتسابی و تهیه کنندگی مشترک وی با مهراد امین فراهم شده در نخستین برنامه نمایش آثار مستند برتر در خانه هنرمندان ایران در سال جاری، در ساعت ۱۸ روز سه شنبه ۲۱ فروردین ماه در تالار استاد شهناز خانه هنرمندان ایران و با حضور تهیه کننده و کارگردان فیلم به نمایش و نقد و بررسی در می آید و ورود برای همگان آزاد است.